Poronienie zatrzymane to taki rodzaj utraty ciąży, kiedy dochodzi do obumarcia zarodka, ale nie następuje jego samoczynne usunięcie. W takim przypadku niezbędna jest pomoc lekarza. Co jeszcze warto wiedzieć o tym rodzaju poronienia?
O poronieniach nawracających (nawykowych) mówimy wtedy, gdy do straty ciąży doszło 3 lub więcej razy z rzędu. Poronienia nawracające są wskazaniem do przeprowadzenia szczegółowej diagnostyki. Pozwala ona ustalić przyczynę niepowodzeń ciążowych. Ponadto pomaga określić ryzyko poronienia kolejnej ciąży.
Za poronienie uważa się przedwczesne zakończenie ciąży do 22. tygodnia, natomiast za martwe urodzenie – po 22. tygodniu. Bez względu na to, do której sytuacji doszło, kobieta ma prawo do pochowania dziecka, rejestracji w USC, przejścia na urlop macierzyński (8 tygodni) oraz ubiegania się o zasiłek pogrzebowy.
Poronienia nawykowe (nawracające) to trzecie i każde kolejne poronienie. Poronienia nawykowe są rodzajem poronień samoistnych, do których dochodzi co najmniej kilkukrotnie. Poronienia przyczyny – para z problemem nawykowych poronień, której zależy na założeniu rodziny, musi poddać się szczegółowej diagnostyce.
Poronienia samoistne to poronienia, które polegają na wydaleniu jaja płodowego poza organizm matki. Dochodzi do nich z przyczyn naturalnych, a więc bez ingerencji ze strony personelu medycznego.
